• 81 Rocznica zbrodni katyńskiej

            14.04.2021

            „Tej nocy zgładzono prawdę​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

            w katyńskim lesie...

            Zdradzieckim strzałem w czaszkę

             Pokwitowano Wrzesień...

            Związano do tyłu ręce ,

            By w obecności kata

            Nie mogły wznieść się błagalnie

            Do Boga I do świata (...)"

            autor: Feliks Konarski

             

            13 kwietnia obchodzimy rocznicę zbrodni katyńskiej oraz drugiej z 4 deportacji obywateli polskich na Wschód.

            13 kwietnia 1943 roku Niemieckie Biuro Informacyjne podało komunikat o odkryciu masowych grobów polskich oficerów pod Smoleńskiem. Niedługo później w lesie katyńskim rozpoczęto ekshumacje. Prace pod nadzorem Wehrmachtu prowadziły Komisja Techniczna PCK i komisja międzynarodowa.

            13 i 14 kwietnia 1940 r., a więc w czasie, kiedy NKWD mordowało polskich jeńców i więźniów, ich rodziny stały się ofiarami drugiej, masowej deportacji w głąb Związku Sowieckiego.

            5 marca 1940 roku Biuro Polityczne KC WKP(b) zaaprobowało wniosek Ludowego Komisarza Spraw Wewnętrznych ZSSR (szefa NKWD) Ławrientija Berii (zawarty w tajnym piśmie nr 794/B (794/Б) z 2 marca 1940 r.) o rozstrzelaniu oficerów Wojska Polskiego i funkcjonariuszy Policji Państwowej więzionych w obozach w Kozielsku, Starobielsku i Ostaszkowie oraz polskich więźniów przetrzymywanych przez NKWD na obszarze przedwojennych wschodnich województw Rzeczpospolitej Polskiej. Łącznie ok. 22 tysięcy obywateli polskich.

            Pismo zatwierdzili: Stalin, Woroszyłow, Mołotow i Mikojan. Widnieją również na nim dopiski sekretarza: Kalinin – zaKaganowicz – za. Zgodnie z tym pismem Biuro Polityczne KC WKP(b) w dniu 5 marca 1940 roku wydało tajną decyzję nr P13/144 z zaproponowanymi  przez Berię wnioskami.

            Beria pisał między innymi: „W obozach dla jeńców wojennych NKWD ZSRS i w więzieniach zachodnich obwodów Ukrainy i Białorusi w chwili obecnej znajduje się duża liczba byłych oficerów armii polskiej, byłych pracowników policji polskiej i organów wywiadu, członków nacjonalistycznych, kontrrewolucyjnych partii, członków ujawnionych kontrrewolucyjnych organizacji powstańczych, uciekinierów i innych. Wszyscy są zatwardziałymi wrogami władzy sowieckiej, pełnymi nienawiści do ustroju sowieckiego”.

            Oceniając, że wszyscy polscy jeńcy wojenni przetrzymywani w obozach oraz Polacy znajdujący się w więzieniach „są zatwardziałymi, nierokującymi poprawy wrogami władzy sowieckiej”, Beria wnioskował, aby sprawy 14,7 tys. jeńców i 11 tys. więźniów rozpatrywać w trybie specjalnym, „z zastosowaniem wobec nich najwyższego wymiaru kary - rozstrzelanie”, bez wzywania skazanych, bez przedstawiania zarzutów, bez decyzji o zakończeniu śledztwa i bez sporządzenia aktu oskarżenia.

            22 marca 1940 roku Beria wydał tajny rozkaz nr 00350 „O rozładowaniu więzień NKWD USRR i BSRR”, który stanowił podstawę do rozpoczęcia mordowania polskich jeńców wojennych i więźniów.

            3 kwietnia 1940 r. NKWD rozpoczęło likwidację obozu w Kozielsku, a dwa dni później obozów w Starobielsku i Ostaszkowie. Z Kozielska 4404 jeńców przewożono do Katynia i zamordowano strzałami w tył głowy. 3896 jeńców ze Starobielska zabito w pomieszczeniach NKWD w Charkowie, a ich ciała pogrzebano na przedmieściach miasta w Piatichatkach. 6287 jeńców z Ostaszkowa zabito w gmachu NKWD w Kalininie (obecnie Twer), a pogrzebano w dołach śmierci w miejscowości Miednoje.

            Na mocy decyzji z 5 marca 1940 r. NKWD wymordowało także 7305 obywateli polskich przebywających w różnych więzieniach na terenach włączonych do Związku Sowieckiego.

            Wstrząsającymi dowodami  są różne pamiątki po zamordowanych: niewysłane lub otrzymane kartki pocztowe, medaliki, fotografie najbliższych, dokumenty i inne. Szczególnym świadectwem zbrodni są pamiętniki znalezione przy ofiarach.  Ich zapiski, prowadzone na każdym dostępnym skrawku papieru, składają się na poruszający obraz obozowego życia. Jakie były myśli, plany i marzenia jeńców, nieświadomych czekającego ich losu?

            Podporucznik Wacław Kruk 9 kwietnia notował:

            (…) Jest godz. 14.30. Zajeżdżamy do Smoleńska. Na razie stoimy na dworcu towarowym. (…)  Jest to wieczór, minęliśmy Smoleńsk, dojechaliśmy do stacji Gniezdowo. Wygląda tak jakbyśmy mieli tu wysiadać bo kręci się wielu wojskowych. W każdym razie dotychczas nie dali nam nic dosłownie do jedzenia. Od wczorajszego śniadania żyjemy porcją chleba i skromną dawką wody.

            Podpułkownik Adam Solski został wywieziony 9 kwietnia. „Piąta rano. Od świtu dzień rozpoczął się szczególnie. Wyjazd karetką-więzienną w celkach (straszne!). Przywieziono [nas] gdzieś do lasu; coś w rodzaju letniska. Tu szczegółowa rewizja. Zabrano [mi] zegarek, na którym była godzina 6.30 (8.30). Pytano mnie o obrączkę, którą (…). Zabrano ruble, pas główny, scyzoryk (…)” – opowiadał.

            Przez długie lata starano się usunąć z pamięci Polaków fakt zbrodni katyńskiej lub wmawiano mam, że to zbrodnia niemiecka,  a nie bolszewicka. Dopiero od upadku komunizmu o zbrodni katyńskiej można mówić otwarcie.

            Współczesnym zjawiskiem w kształtowaniu tzw. „prawdy historycznej” jest jej zakłamywanie, zamazywanie rzeczywistości,  gdzie kata przedstawia się jako ofiarę, a z ofiary czyni się sprawcę.

            Tym bardziej o takich faktach należy przypominać, zachować w pamięci szczególnie młodszych pokoleń. 

            „Dlaczego nie pisze się tak jak się mówi?

            Nie pisze się tak jak się kocha?

            Nie pisze się tak jak się cierpi?

            Nie pisze się tak jak się milczy?

            Pisze się trochę tak jak nie jest”.

            Opracował: Krzysztof Domalewski

            Źródło: https://ciekawostkihistoryczne.pl

                                                                                                                                                                                         https://isp.policja.pl

          • Pan zmartwychwstał i jest z nami, alleluja!

            30.03.2021

            Zmartwychwstanie jest cudem, w którym wyjątkowym blaskiem jaśnieją zarysy Bożej interwencji. Dzięki temu nasza chrześcijańska wiara zyskuje swoje bezpieczne i niewzruszone oparcie. Potęga tego cudu wciąga także naszą wiarę w zasięg promieniowania nadprzyrodzonego, w którym sprawdzają się słowa uczniów idących razem ze Zmartwychwstałym do Emaus: "Czy serce nie pałało w nas, kiedy rozmawiał z nami w drodze i Pisma nam wyjaśniał”?(Łk 24,32). Ten proces wewnętrznej odmiany znajduje harmonijne wypełnienie w postawie, której klasycznym wyrazem są słowa Tomasza: „Pan mój i Bóg mój” (J 20, 28).

            Kochani!   

            Niech Chrystusowa Męka i Zmartwychwstanie, Jego Miłość i Łaska, uzdalniają do odkrywania Obecności Boga we wszystkich wydarzeniach życia i odważnego wyznawania „Pan mój i Bóg mój”. Niech Ten, Który jest Życiem i Zmartwychwstaniem naszym, nadaje zbawczy sens wszystkiemu co ludzkie; niech budzi tęsknotę za tym co wieczne, nieskończone, nieśmiertelne, bo nieśmiertelna wierność Boga jest gwarancją ludzkiej nieśmiertelności. 

            Niech Pan Was błogosławi i strzeże!

            Opracowała: Ewa Przystępska

          • Uczniowie Ekonomika w finale Olimpiady Statystycznej

            09.03.2021

            Olimpiada Statystyczna jest konkursem o zasięgu ogólnopolskim, organizowanym przez Główny Urząd Statystyczny i Polskie Towarzystwo Statystyczne. Głównym  celem konkursu jest upowszechnianie wiedzy z zakresu statystyki w obszarze analiz społeczno-gospodarczych i rozwijanie umiejętności korzystania z różnych źródeł i narzędzi analizy statystycznej. Obejmuje dziedzinę nauk ekonomicznych w dyscyplinach: ekonomia, administracja oraz handel.

            2 marca 2021 r. uczniowie klasy II TBp – Krystian Zawalich i Marcin  Sokalski, wzięli udział w Zawodach Centralnych V edycji Olimpiady Statystycznej.

            W zmaganiach uczestniczyło 80 osób ze szkół w całej Polsce, więc konkurencja była duża. Chłopcy do konkursu  podeszli bardzo ambitnie. Przygotowania rozpoczęli już w październiku 2020 r. Pokonali rywali na etapie szkolnym i okręgowym. Musieli wykazać się wiedzą i umiejętnościami z zakresu wielu przedmiotów: matematyki, geografii, ekonomii, podstaw przedsiębiorczości, podstaw statystyki, wiedzy o społeczeństwie, finansów i bankowości oraz analizy ekonomicznej. Udział w finale był nagrodą za ich determinację i ciężką pracę.

            Krystianowi i Marcinowi gratulujemy sukcesu!

            Tekst: Małgorzata Skrodzka

            Zdjęcia: Maciej Powichrowski

          • Dzień Kobiet

            08.03.2021

            „Świat bez kobiet byłby

            jak ogród bez kwiatów”.

            Pierre de Brantome

             

            Z okazji Dnia Kobiet, wszystkim Paniom, Dziewczętom, Koleżankom pragniemy złożyć najserdeczniejsze życzenia – uśmiechu, sukcesów i niegasnącego zapału w odkrywaniu swych najskrytszych pasji.

             

             

            "[…]Świeżą wiosną pachną i rankiem

            gdy się nimi zachwycasz codziennie.
            Pięknem serca radujesz i blaskiem
            i otaczasz troską niezmiennie.


            Wciąż czarują pięknem przez wieki
            jak te kwiaty co stoją w wazonie.
            I nieśmiało pukają do serca
            by pokazać, że serce też płonie".

                                    Krystyna Walas  Bugajczyk, "Kobiety"

             

            Początki Międzynarodowego Dnia Kobiet wywodzą się z ruchów robotniczych w Ameryce Północnej i Europie. Pierwszy raz Narodowy Dzień Kobiet świętowano 28 lutego 1909 r. w Stanach Zjednoczonych dla upamiętnienia 126 kobiet, które straciły życie w pożarze fabryki tekstylnej. Zamknięto je tam, ponieważ strajkowały sprzeciwiając się uciskowi w firmie.

            W 1910 roku Międzynarodówka Socjalistyczna w Kopenhadze ustanowiła obchodzony na całym świecie Dzień Kobiet, który służyć miał krzewieniu idei praw kobiet oraz budowaniu społecznego wsparcia dla powszechnych praw wyborczych dla kobiet, obejmowania przez nie stanowisk publicznych, prawa kobiet do pracy i szkoleń zawodowych oraz zaprzestania dyskryminacji w miejscu pracy. 

            Współcześnie Dzień Kobiet obchodzony jest na świecie w różnym czasie, choć w większości państw 8 marca. Data ta ma związek z obchodzonymi w starożytnym Rzymie Matronaliami - świętem macierzyństwa, płodności i pierwiastka żeńskiego w naturze. Dla większości państw demokratycznych dzień ten ma obecnie jedną cechę wspólną – kobiety są traktowane wyjątkowo: otrzymują życzenia i prezenty.

            W Polsce dzień ten łączy się też z ideologią  PRL. W zakładach pracy czy szkołach był on wówczas obchodzony obowiązkowo i stanowił okazję do uzupełniania braków w zaopatrzeniu, dlatego Paniom wręczano takie dobra materialne jak rajstopy, ręczniki, ścierki, mydło, czy kawę. W latach 70-tych do popularnych podarunków dołączyły kwiaty - początkowo goździki, później tulipany. 

            Obecnie corocznie odbywają się organizowane przez feministki manify, czyli demonstracje połączone z happeningiem na rzecz równego traktowania kobiet i mężczyzn. Prezentami są najczęściej kwiaty lub słodycze.

            Opracował: K.Domalewski

             

          • Narodowy Dzień Pamięci „Żołnierzy Wyklętych”

            26.02.2021

            Źródło: IPN

            „[…] To wyście wskazali jak zachować honor
            Gdy dla głupców Stalin był prawdą wcieloną
            To wyście wiedzieli gdzie dobro gdzie zło
            Gdy z lasu do celi w kajdankach się szło

            Uznani od nowa Żołnierze niezłomni
            Być może już o Was nasz kraj nie zapomni
            Najwyższe honory należą się Wam
            Wam na Polskę chorym,
            Wam ofiarom kłamstw”.

                                 Leszek Czajkowski


            1 marca to Narodowy Dzień Pamięci Żołnierzy Wyklętych. 

            Żołnierze Wyklęci” - bohaterowie antykomunistycznego podziemia, którzy w obronie niepodległego bytu Państwa Polskiego, walcząc o prawo do samostanowienia i urzeczywistnienie dążeń demokratycznych społeczeństwa polskiego, z bronią w ręku, jak i w inny sposób, przeciwstawili się sowieckiej agresji i narzuconemu siłą reżimowi komunistycznemu” ( Wstęp do Ustawy z dnia 3 lutego 2011 r. o ustanowieniu Narodowego Dnia Pamięci „Żołnierzy Wyklętych”).​​​​​​

            Źródło

             

            1 marca jest datą symboliczną, nawiązującą do 1 marca 1951 r. Tego dnia, w więzieniu na warszawskim Mokotowie, wykonano wyrok śmierci na siedmiu członkach IV Zarządu Głównego Zrzeszenia „Wolność i Niezawisłość”: Łukaszu Cieplińskim, Adamie Lazarowiczu, Mieczysławie Kawalcu, Józefie Rzepce, Franciszku Błażeju, Józefie Batorym i Karolu Chmielu.

            „Liczbę członków wszystkich organizacji i grup konspiracyjnych szacuje się na 120–180 tysięcy osób. W ostatnich dniach II wojny światowej  na terenie Polski działało 80 tysięcy partyzantów antykomunistycznych. Ostatni członek ruchu oporu - Józef Franczak  ps. „Lalek” z oddziału kpt. Zdzisława Brońskiego „Uskoka” - zginął w obławie 21 października 1963 roku.

            Zdaniem prof. Jana Żaryna zginęło bądź zostało zamordowanych skrytobójczo lub w więzieniach NKWD i UB ponad 20 tysięcy żołnierzy; część wywieziono na Wschód, wielu skazano na kary pozbawienia wolności. W końcu lat 40-tych i na początku 50-tych ponad 250 tys. ludzi więziono i przetrzymywano w obozach pracy” (Źródło).

            Określenie "Żołnierze Wyklęci" odzwierciedla ich tragiczną sytuację. Jak zauważa profesor Andrzej Nowak „Zostali podwójnie zabici”. Są ofiarami zabójstwa fizycznego i dokonanego na ich pamięci".

             

            Święcie wierzyli w słuszność swojej walki. Są dla nas wzorem bohaterstwa i odwagi. Parafrazując Romana Dmowskiego, obowiązkiem nas – Polaków jest podtrzymywać pamięć o żołnierzach niezłomnych.

             

            CZEŚĆ I CHWAŁA BOHATEROM!

             

            Opracował: K. Domalewski

          • Stypendyści Prezesa Rady Ministrów

            29.01.2021

            Stypendium Prezesa Rady Ministrów przyznanawane jest uczniom, którzy otrzymali promocję z wyróżnieniem, uzyskując przy tym najwyższą w danej szkole średnią ocen lub wykazując szczególne uzdolnienia w co najmniej jednej dziedzinie wiedzy.

            Na rok szkolny 2020/2021 Prezes Rady Ministrów Mateusz Morawiecki przyznał 7092 stypendia, z czego 4 przypadły uczniom naszej szkoły. Są to:

            • Wiktoria Czarnecka, kl. II Ap
            • Monika Kotowska, kl. IV TC
            • Sandra Kuklińska, kl. II A
            • Krystian Zawalich, kl. II TBp

            Serdecznie gratulujemy!

        • Przemoc w rodzinie
          • Przemoc w rodzinie

            13.01.2021
            Przemoc w rodzinie to zjawisko, które nie jest obce naszej rzeczywistości społecznej. Badania wskazują, że zjawisko ciągle się nasila. Ofiarami przemocy w rodzinie padają najczęściej dzieci, kobiety, rzadziej mężczyźni. Niewątpliwie osobami szczególnie poszkodowanymi w tym procesie są dzieci. Przemoc w Polsce jest karalna, nie należy jej ukrywać przed najbliższymi, sąsiadami. Jeśli jesteśmy świadkami przemocy, powinniśmy zgłosić to na policję i nie stać obojętnie wobec krzywdy innych.
          • Boże Narodzenie 2020

            18.12.2020

                                                         Nadzieja znajduje grunt

            w naszym kamienistym życiu

                         Tego dnia, gdy w obolałym sercu

                                                                                                 Piękna Tożsamość staje się czystą Nagością.


                          Nadzieja znajduje wolne miejsce

                          w naszym kamienistym życiu

                                                                                                    Tego dnia, gdy w absolutnym ogołoceniu

                                                                                                    Dyskretne cierpienie staje się milczeniem.


                                      Nadzieja znajduje wagę 

                          w naszym kamienistym życiu

                                                                                                Tego dnia, gdy w absolutnym opuszczeniu

                                                                                                 Słowo Ciałem się stało.



            Kochani!


            W świetle Bożego Narodzenia widać wyraźnie, że Bóg daje nam swoją nadzieję przez Słowo. W pragnieniu znalezienia  celu czy sensu naszego życia – które zbyt często wydaje nam się bardzo twarde z powodu wielu trosk – Słowo Boga jest zaczynem nadziei, o ile objawia nam, iż rzeczy małe są czymś wielkim. Ewangeliczne wyczucie najmniejszego, które staje się największym, to właśnie nadzieja, ofiarowana nam jak talent do pomnażania. Ta Bożonarodzeniowa Nadzieja spoczywa w owiniętym w pieluszki  dziecku, w Dziecku – Bogu, które uznało, że wystarczy narodzić się dla ludzkości, by ludzie zostali zbawieni.

            Niech Jezus, Który jest Wiecznym Nowonarodzonym, wprowadza na drogę, którą On Sam przeszedł, aby coraz dokładniej oddawać swoje życie dla Boga.

            Niech On, Który jest Bogiem Żywym, pozwala widzieć słońce poza szarymi chmurami, bo On jest Źródłem Życia.

            Niech On, Który ma moc bycia wszystkim dla wszystkich, pozwala doświadczać swojej bliskiej obecności i obdarza głębokim pokojem.

            Narodził się Jezus – Życie! Pokój ludziom Dobrej Woli!

            Opracowały: Ewa Przystępska i Maria Sieczka

            Ilustracja: Gerd Altmann

          • Ogłoszenie

            15.12.2020

            Dyrektor Zespołu Szkół Ekonomicznych i Ogólnokształcących nr 6 w Łomży informuje, że dzień 24 grudnia 2020 roku (Wigilia) jest dniem wolnym od pracy.

          • Polska droga do niepodległości

            10.11.2020

            Przed 102 laty – 11 listopada 1918 r. – Polska odzyskała niepodległość po 123 latach niewoli. Cztery pokolenia Polaków walczyły  z bronią w ręku, słowem, muzyką, postawą, aby żyć w wolnym kraju. 

            Doskonale wiemy, jak to zadanie miłości Ojczyzny wyglądało w historii. Jakich poświęceń wymagało od naszych przodków utrzymanie wolności. Nasza historia jest utkana czynami zbrojnymi w obronie Ojczyzny, czynami miłości Ojczyzny ponad życie. 

            Były to między innymi:

             cztery powstania narodowe:

            • Kościuszkowskie – 1794 r.,
            • Listopadowe – 1830 r.,
            • Krakowskie – 1846 r.,
            • Styczniowe – 1863 r.

            dwie rewolucje:

            • Wiosna Ludów – 1848-1849 r.,
            • Rewolucja   1905-1907r.

            walka  z germanizacją i rusyfikacją przez cały czas niewoli.

             

            „(...) A teraz nam się znowu jęła marzyć
            Polska, co sobą będzie gospodarzyć
            I siać, i zbierać do własnego gumna...
            A teraz nam się znów śni polskie państwo
            Co mu za pieczęć już nie będzie trumna,
            Lecz wielkie w świecie słowiańskim hetmaństwo...
            A potem - dalej - Polska nam się marzy,
            Wielka kapłańska słowiańskich ołtarzy,
            Dzielnością, mocą i mądrością wielka
            Mistrzyni życia i nauczycielka (...)”.

                                               Kazimierz Przerwa-Tetmajer, "Polska"

             

            Państwo, które zapoczątkowało swój niepodległy byt 11 listopada należało umocnić wewnętrznie i zewnętrznie. Stosunkowo szybko  ukształtowała się centralna władza państwowa.

            Wiele wysiłku i krwi wymagała obrona niepodległości. Powstańcy śląscy, trzykrotnie podejmujący walkę o polskość Górnego Śląska, powstańcy wielkopolscy, którym jako jedynym udało się zwyciężyć, Orlęta Lwowskie – młodzież walcząca o polskość Lwowa, żołnierze, którzy przelewali krew w wojnie z bolszewikami 1920 r. – to bohaterowie  tamtych dni, którym należy się szczególna pamięć.

            Należy przywołać tu postacie Polaków, którzy swoją działalnością w znacznym stopniu przyczynili się do powstania niepodległego państwa. Byli to:

            Źródło grafiki: Instytut Pamięci Narodowej

             

            Rocznica odzyskania niepodległości jest okazją do zastanowienia nad tym, jak udało się odbudować wolną Polskę, co znaczyło wtedy, a co znaczy dziś być suwerennym państwem, jak dbać o niepodległość i czym ona jest obecnie dla młodych Polaków. 

            Parafrazując słowa Jana Pawła II, niepodległość nie nam dana, ale jest nam zadana. Jest to najważniejsze zadanie dla każdego obywatela i Polaka, aby strzec suwerenności  naszej Ojczyzny i rzetelnie  wypełniać swoje powinności.

          • Ekonomik w drużynie Michasia

            03.11.2020

            Michaś Bogucki z Nura choruje na SMA typu 1, czyli rdzeniowy zanik mięśni. Terapia genowa, która jest jedyną szansą chłopca to koszt ponad 9 mln zł. Zegar tyka nieubłaganie. Lek można podac dzieciom, ktore nie ważą więcej niz 13,5 kg, a Michał osiągnął już niemal 11 kg.  

            W zbiórkę pieniędzy dla malucha zaangażowanych są tysiące dobrych serc. Nasza szkoła, z inicjatywy Natalii Bojanowskiej, również dołączyła do #drużynyMichasia. 23 października 2020 r. uczniowie klasy IVTB zorganizowali kiermasz ciast, z ktorego cały dochód przeznaczony jest na leczenie Michasia. Udało się zebrać 810 zł.  

            Dziękujemy uczniom za przygotowanie deserów oraz wszystkim, którzy w ten słodki sposób zechcieli pomóc Michasiowi.

            Link do zbiórki dla Michała

            Tekst: N. Bojanowska

            Zdjęcie Michała: siepomaga.pl 

          • Komunikat

            16.03.2020

            W związku z rozpowszechnianiem się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej koronawirusa, w trosce o bezpieczeństwo mieszkańców regionu i pracowników szkoły, prosimy o rozważenie możliwości ograniczenia osobistego załatwiania spraw w ZSEiO nr 6 i wybór korespondencji tradycyjnej lub elektronicznej.

            Adres pocztowy szkoły:

            ZSEiO nr 6 w Łomży

            Ul. Kopernika 16

            18-400 Łomża

            Adres e-mail szkoły:

            zselomza@poczta.onet.pl